ทำไมคำว่า “ไม่” “หยุด” “อย่า” ใช้ไม่ได้ผลเมื่อลูกดื้อ?

0 Comments

เวลาที่ลูกทำสิ่งที่ไม่ควรทำ เช่น วิ่งไปไกลไม่รอ จะหยิบจับอะไรบางอย่างที่ไม่ควรจับ ตะโกนบอกให้หยุดยังไง ห้ามยังไง ลูกก็ไม่หยุด เผลอๆ หันมายิ้มแล้วค่อยๆ แหย่นิ้วน้อยๆลงไป ทำไมลูกดื้อเหลือเกิน!? ทำไมการใช้คำว่า “ไม่” “หยุดนะ” “อย่านะ” “อย่า…” “ห้าม..นะ” ของเราถึงไม่ได้ผล


สำหรับครูแล้ว เราไม่ค่อยสนับสนุนให้พูดคำห้าม คำว่า “ไม่” “หยุดนะ” “อย่านะ” “อย่า…” “ห้าม..นะ” ไม่ใช่เพราะคุณครูตามใจทุกอย่าง หรือบอกว่า ได้ ทั้งวัน แต่เพราะเรารู้ว่าภาษาบวกๆ สื่อสารกับเด็กได้ดีกว่า และเวลาที่เราใช้คำว่า “ไม่ได้” “หยุด” ขึ้นมาจริงๆ มันจะได้ผลชะงักกว่า เราจะเก็บไว้ใช้ตอนสำคัญๆ เท่านั้นค่ะ


ธรรมชาติของมนุษย์ เรามักจะไม่ได้ฟังคำพูดทั้งหมดในประโยค เราได้ยินเจตนาของสิ่งที่ได้ฟัง เราตัดคำบางส่วนออก เรียกว่า feature-deletion

ส่วนใหญ่เราได้ยินคำสุดท้ายของประโยค บางครั้งได้ยินส่วนหน้าของประโยค แต่ส่วนกลางเรามักไม่ค่อยได้ยิน แต่สมองของเราเติมข้อมูลเหล่านั้นด้วยตัวเองจากคำหน้าและคำหลังที่เราได้ฟัง ในเมื่อสมองของผู้ใหญ่ยังไม่ได้ฟัง แล้วนับประสาอะไรกับเด็กที่สมาธิมีอยู่น้อยนิดจะมาตั้งใจฟังหมดทั้งประโยค

เรามักคุยกับผู้ปกครอง พ่อแม่นักเรียนที่โรงเรียนบ่อยๆ ว่าไม่ต้องบอกนักเรียนว่า “อย่าร้อง” เพราะเด็กไม่ได้ยินคำว่า “อย่า” แล้วจะทำการร้องเลยทันที เพราะได้ยินคำว่าร้อง เด็กก็จะกังวลแล้ว ทำไมฉันต้องร้อง ฉันต้องร้องหรอเนี่ย งั้นร้องเลยดีกว่า

สำหรับเด็ก นอกจากบางทีจะไม่ได้ยินส่วนหน้า ส่วนกลางของประโยคแล้ว เมื่อเขาได้ยินคำว่า “อย่า..(จับ)” เต็มๆคำ เขาก็ยังงงต่อว่า “ไม่จับแล้วทำอะไรได้ละ?” เขาทำตัวไม่ถูก ทำให้หลายๆครั้งการพูดแบบนี้หยุดพฤติกรรมลูกไม่ได้

ดังนั้นที่เราต้องทำ คือ การพูดสิ่งที่เราอยากให้ลูกทำ แทนการไม่ทำสิ่งเหล่านั้นด้วย


👉แล้วพูดเชิงบวกแบบไหน?


คำพูดที่คุณครูใช้ประจำมีเยอะมาก แล้วพบว่าแม้แต่เด็กดื้อ ก็เข้าใจและทำตามได้

“อย่าจับ, อย่าตี, อย่าดึง” (ทุกอย่างที่ใช้มือ) >> “เก็บมือไว้ที่ตัวค่ะ”

“อย่าเหยียบ, อย่าเตะ, อย่าถีบ: (ทุกอย่างที่ใช้เท้า) >> “เก็บเท้าไว้ที่ตัวเองค่ะ”
“อย่าวิ่ง” >> “เดินค่ะ”
“อย่าดัง” >> “ใช้เสียงเบาค่ะ”
“อย่าโยน” >> “วางลงเบาๆ”
“อย่าเล่นอาหาร” >> “เอาอาหารใส่ปากค่ะ”
“อย่าแย่ง” >> “มายืนรอคิวค่ะ”
“ห้ามกิน” >> “อันนี้ต้องกินตอนบ่ายโมง”, “อันนี้ต้องกินตอนหนูสูงเท่าไหล่แม่”
“อย่ารื้อ” >> “มาเล่นตรงนี้(แทน)ค่ะ”
“อย่าคุย” >> “ฟังค่ะ ตอนนี้เราใช้ตากับหูและสมอง”
“อย่ายุ่งกับของแม่” >> “ตรงโน่นมีของเล่นของหนู ไปเล่นตรงโน่นค่ะ”

เวลาพูดแล้ว ถ้าจะให้ได้ผลดีมาก ต้องจับมือ จับตัวทำสิ่งที่พูดด้วย แล้วค่อยขอบคุณที่เขาทำสิ่งเหล่านั้น

เวลาที่จะห้ามด้วยคำว่า “อย่า” หรือ “ไม่” จริงๆ ก็อย่าลืมตามด้วยสิ่งที่เขาทำได้ด้วย ลูกจะได้รู้ว่าไม่ทำแบบนี้แล้วทำแบบไหน ไม่ได้ตอนนี้แล้วจะได้ตอนไหน เช่น “อย่าวิ่งในนี้ ไปวิ่งที่สนามเด็กเล่น” เป็นต้นค่ะ


ค่าเทอม โรงเรียนอนุบาล 2564

ค่าเทอม แคร์โรลล์ เพรพ 2564

How negative language impacts kids and why “no” should be limited

Categories:
Director of Carroll Preparatory School
A mother of 2 kids
A teacher